چگونه حیوانات عفونت ها را گسترش می دهند

مانند انسان ها، همه حیوانات میکروب ها را حمل می کنند.  بیماریهایی که در بین حيوانات خانگي معمول است- مانندهاري ، canine parvovirus ، و heartworms - نمی تواند به انسان گسترش یابد.
اما حیوانات خانگی نیز باکتری ها، ویروس ها، انگل ها و قارچ هایی را حمل می کنند که می توانند در صورت انتقال به انسان ها بیماری ایجاد کنند. انسانها این بیماری های حیوانی را وقتی گاز گرفته مي شوند یا خراشیده می شوند یا با زباله های حیوانی، بزاق و یا پرز آنها تماس دارند،می گیرند.

چگونه حیوانات عفونت ها را گسترش می دهند

مانند انسان ها، همه حیوانات میکروب ها را حمل می کنند.  بیماریهایی که در بین حيوانات خانگي معمول است- مانندهاري ، canine parvovirus ، و heartworms - نمی تواند به انسان گسترش یابد.
اما حیوانات خانگی نیز باکتری ها، ویروس ها، انگل ها و قارچ هایی را حمل می کنند که می توانند در صورت انتقال به انسان ها بیماری ایجاد کنند. انسانها این بیماری های حیوانی را وقتی گاز گرفته مي شوند یا خراشیده می شوند یا با زباله های حیوانی، بزاق و یا پرز آنها تماس دارند،می گیرند.
این بیماری ها از بسیاری جهات می تواند بر انسان تاثیر بگذارند. آنها نگاراني بزرگي براي کودکان، نوزادان، زنان باردار و افرادی که سیستم ایمنی بدنشان از بیماری ضعيف شده و  یا  از بیماری رنج می برند، مي  باشند. نوزادان و کودکان کمتر از 5 ساله در معرض خطر هستند زیرا سیستم ایمنی بدن آنها هنوز در حال توسعه است و برخی از عفونت هایی که ممکن است یک فرد بالغ را كمي بیمار کنند، می تواند برای آنها جدی تر باشد.

خانواده سالم، حیوانات خانگی سالم

اما شما مجبور نيز نیستید دوستان خزدار خانواده خود را ترك كنيد. حیوانات خانگی می توانند زندگی خانوادگی تان را غنی سازی کنند و انجام چند اقدام احتیاطی می توانند فرزندان شما را از بيماري محافظت کنند.
حفاظت خانواده تان از عفونت های مرتبط با حیوانات خانگی قبل از آوردن یک خانه حیوان خانگی آغاز می شود. به عنوان مثال، خزندگان و دوزیستان نباید به عنوان حیوانات خانگی در هر خانواده مجاز به بودن با نوزادان و کودکان خردسال باشند. یک حیوان خانگی که نیاز به رسيدگي مکرر دارد، برای هر کودک مبتلا به ایمنی توصیه نمی شود (مانند یک کودکي كه مبتلا به اچ آی وی، سرطان  است و تحت شیمی درمانی قرار می گیرد یا اغلب از prednisone  استفاده می کند). کودکان مبتلا به اگزما باید از آکواریوم ها اجتناب کنند.

سگها و گربه ها

سگ ها و گربه ها حیوانات خانگی محبوب هستند اما می توانند عفونت هایی را حمل كنند، مانند:
عفونت Campylobacter: می تواند توسط حیوانات خانگی  که باکتری اCampylobacter jejuni   را حمل می كنند منتقل شوند ، که باعث اسهال، درد شکمی و تب در افراد مي شوند. باکتری ها ممکن است در روده سگ های آلوده، گربه ها، همسترها، پرندگان و حیوانات مزرعه ای خاص باشند. فرد می تواند از طریق تماس با آب آلوده، مدفوع، گوشت نپخته یا شیر غیر پاستوریزه آلوده شود.
بیش از 2 میلیون مورد عفونت campylobacterهر ساله در ایالات متحده رخ می دهد و C. Jejuni اکنون عامل اصلی gastroenteritis باکتریایی است. این عفونت ها، به ویژه در میان اعضای خانواده و بچه ها مخصوصا در پيش دبستاني ها یا مهد کودک ها، مسری هستند. عفونت با آنتی بیوتیک ها درمان می شود.

بیماری خارش گربه

می تواند زمانی اتفاق بیافتد که فرد بوسيله یک گربه آلوده با باکتری Bartonella henselae گاز گرفته یا خراشیده شود. علائم شامل گره های لنفاوی متورم و تومور، تب، سردرد، و خستگی است که معمولا بدون درمان خوب می شوند. با این حال، اگر عفونت شدید باشد، پزشک ممکن است آنتی بیوتیک ها را تجویز کند. بیماری خارش گربه به ندرت باعث عوارض طولانی مدت می شود.

بيماري هاري

یک بیماری جدی ناشی از یک ویروس است که از طریق یک گاز یا زخم آلوده به بزاق از یک حیوان آلوده وارد بدن می شود. حیواناتی که ممکن است ویروس هاری را حمل کنند عبارتند از سگ ها، گربه ها، راکون ها، خفاش ها، راسو ها و روباه ها. واکسیناسیون گسترده ای از سگ ها و گربه ها انتقال هاری را در این حیوانات و افراد کاهش داده است. هاری انسان در ایالات متحده نادر است و یک واکسن برای درمان پس از گاز گرفته شدن از یک حیوان به طور بالقوه هار در دسترس است.

تب خال دار کوه راکی کوه (RMSF)

توسط کنه های آلوده به باکتری Rickettsia rickettsii گسترش می یابد. این کنه اغلب توسط سگ ها حمل می شود. علائم عبارتند از تب بالا، لرز، درد عضلات و سردرد و جوش هایی که ممکن است در مچ دست، مچ پا، کف دست، پاهاو تنه گسترش یابد. RMSF، که با آنتی بیوتیک ها درمان می شود، بیشتر در مناطق جنوبی و مرکزی ایالات متحده و مناطق آمریكا شایع است.

عفونت قارچی

عفونت پوستی ناشی از انواع مختلف قارچ های موجود در خاک و روی پوست انسان و حیوانات خانگی است. بچه ها می توانند از لمس حیوانات آلوده مانند سگ ها و گربه ها ازعفونت قارچی را دریافت کنند. عفونت پوستی و یا tinea corporis معمولا یک سطح خشک و ناحیه گرد و غبار با مرز پررنگ قرمز و یک مرکز واضح است. هنگامی که پوست سر آسیب دیده باشد، ممکن است این ناحیه پوست، قرمز یا متورم باشد. اغلب تکه های کچلی وجود دارند. عفونت پوستی با داروهای ضد قارچی از جمله شامپو، کرم و یا داروهای خوراکی درمان می شود.

Toxoplasmosis

پس از تماس با یک انگل یافت شده در مدفوع گربه، منتقل می شود. در اکثر افراد سالم، عفونت toxoplasma هیچ نشانه ای ندارد. وقتی علائم اتفاق می افتد، ممکن است شامل غده های متورم، خستگی، درد عضلانی، تب، گلودرد و جوش  باشند. در زنان باردار، toxoplasmosis می تواند باعث سقط جنین، زایمان زودرس و بیماری شدید و کوری در نوزادان شود. زنان باردار باید از تماس با جعبه های زباله خودداری کنند. افرادی که سیستم ایمنی بدن آنها توسط بیماری هایی مانند HIV یا سرطان تضعیف شده است در معرض خطر عوارض شدید عفونت toxoplasmosis هستند.

گازهای سگ و گربه

ممکن است آلوده شده و باعث مشکلات جدی شود، به ویژه گازهایی که از صورت و دست ها گرفته شود. گازگرفتن گربه ها بدتر می شود، بخشی به دلیل اینکه آنها زخم های معکوس عمیق تری  دارند. گازهای قابل توجه باید کاملا شسته شوند. اغلب این زخم ها نیاز به درمان در دفتر دکتر یا اتاق اورژانس دارند؛ آنتی بیوتیک ها گاهی لازم هستند.

پرنده ها

پرندگان خانگی، حتی اگردر قفس نگهداری شوند، ممکن است این بیماری ها را انتقال دهند

Cryptococcosis

یک بیماری قارچی در زمانی که فردی مزاج های موجود در فضولات پرندگان را استنشاق نماید، به خصوص از کبوتر ها، که می تواند باعث ایجاد سینه پهلو شود. افراد مبتلا به سیستم ایمنی ضعیف از بیماری هایی مانند HIV یا سرطان در معرض خطر ابتلا به این بیماری هستند و عواقب جدی نظیر مننژیت را ایجاد می کنند.

Psittacosis

همچنین به عنوان تب طوطی نیز شناخته می شود، یک بیماری باکتریایی است که می تواند از تماس با مدفوع پرنده آلوده یا گرد و غبار ایجاد شده در قفس پرنده ها رخ دهد. علائم عبارتند از سرفه، تب بالا و سردرد، که با آنتی بیوتیک ها درمان می شوند.

خزندگان و دوزیستان

خزندگان (از جمله مارمولک ها، مار ها و لاک پشت ها) و دوزیستان (از جمله قورباغه ها، گوزن ها و سمندرها) کودکان را به خطر می اندازند

Salmonellosis

خزندگان و دوزیستان Salmonella را در مدفوع خود دفع می کنند. دست زدن به پوست خزنده، قفس و دیگر سطوح آلوده می تواند منجر به عفونت شود. Salmonellosis عللی مانند درد شکمی، اسهال، استفراغ و تب دارد. کودکان جوان در معرض خطر بیماری جدی تر، از جمله کم آبی، مننژیت و sepsis(عفونت خون) هستند.

دیگر حیوانات

دستگیری و مراقبت از جوندگان - از جمله همسترها و گربه ها - و همچنین ماهی می تواند بچه ها را در معرض خطر قرار دهد

ویروس (Lymphocytic choriomeningitis (LCMV

افراد می توانند LCMV را با استنشاق ذراتی از ادرار، مدفوع یا بزاق از جوندگان آلوده مانند موش و همستر دریافت کنند. عفونت LCMV می تواند علائم آنفلوانزا مانند تب، خستگی، سردرد، درد عضلانی، تهوع و استفراغ را ایجاد کند و حتی منجر به مننژیت (التهاب غشای مغز و نخاع) و انسفالیت (التهاب مغز) شود. همانطور که با بسیاری از ویروس ها، درمان خاصی نیست، اما برخی از بیماران ممکن است نیاز به بستری شدن داشته باشند. مانند toxoplasmosis ،  LCM  ممکن است از یک زن باردار آلوده به جنین منتقل شود.

Mycobacterium marinum

این عفونت ممکن است در افرادی که در معرض آلودگی آب آکواریوم یا استخر قرار دارند رخ دهد. اگرچه عفونت های mycobacterium marinum معمولا ملایم و محدود به پوست هستند، اما در افرادی که مبتلا به HIV یا سیستم ایمنی ضعیف هستند، می توانند شدیدتر باشند.

احتیاط در هنگام قبول کردن یا خرید یک حیوان خانگی

اگر شما قصد قبول یا خرید یک حیوان خانگی دارید، مطمئن شوید که پرورش دهنده، پناهگاه یا فروشگاه دارای شهرتی خوب است و همه حیواناتش را واکسینه می کند. یک  پرورش دهنده معتبر باید به یک باشگاه پرورش حیوانات ملی یا محلی مثل باشگاه American Kennel تعلق داشته باشد. برای اطلاعات در مورد پناهگاه های حیوانات در منطقه خود، با انجمن مهربان ایالات متحده یا دامپزشک خود تماس بگیرید.
به محض اینکه یک حیوان خانگی خانوادگی را انتخاب می کنید، آن را به یک دامپزشک محلی برای واکسیناسیون و امتحان فیزیکی ببرید. فراموش نکنید که حیوان خانگی خود را به صورت منظم واکسینه کنید، به طور منظم توصیه شده توسط دامپزشک خود - این باعث می شود حیوان خانگی شما سالم و خطر ابتلا به عفونت ها را به بچه های خود کاهش دهید.
شما همچنین می خواهید به طور منظم تغذیه حیوانات خانگی خود را انجام دهید (ازدامپزشکتان پیشنهاد بخواهید ) و مقدار زیادی آب تازه را تهیه کنید. از تغذیه کردن حیوان خانگی خود با گوشت خالص اجتناب کنید ، زیرا این می تواند منبع عفونت باشد و اجازه ندهید حیوان خانگی شما از آب لوله بنوشد زیرا عفونت ها می توانند از طریق بزاق، ادرار و مدفوع گسترش یابند.
تماس بچه های کوچک را با حیوانات خانگی بیرون از خانه که برای غذا جستجو و صید می کنند محدود نمایید ، زیرا حیوان خانگی که گوشت آلوده مصرف می کند ممکن است عفونتی ایجاد کند که می تواند به انسان منتقل شود.

مراقبت های ایمن برای حیوان خانگی شما

در اینجا چند نکته برای کمک به ایمنی خانواده  شما جهت حیوانات خانگی ارائه می شود:
دست های خود را همیشه بشویید، خصوصا پس از دست زدن به حیوان خانگی تان، جابجایی غذا، یا تمیز کردن قفسشان، آب خوری  یا جعبه ی زباله . هنگام تمیز کردن مدفوع حیوانی، دستکش های خود را بپوشید و اگر پرنده دارید، هنگام تمیز کردن قفس برای جلوگیری از استنشاق ادرار یا ذرات مدفوع ماسک گرد و غبار روی بینی و دهان خود قرار دهید. به بچه ها اجازه ندهید تا  قفس ها یا جعبه ها ی زباله را تمیز کنند مگر اینکه نظارت وجود داشته باشد یا تا زمانی که بدانند که چگونه ایمن وبا خیال راحت  می توانند این کار را انجام دهند (و دوباره دست ها حتما باید بعدا شسته شوند) .
از بوسیدن یا لمس کردن حیوان خانگی خود  با دهانتان اجتناب نمایید، زیرا عفونت ها می توانند از طریق بزاق گسترش یابد. همچنین غذا را با حیوان خانگی تان به اشتراک نگذارید.
منطقه زندگی حیوان خانگی خود را تمیز و بدون زباله نگه دارید. اگر حیوان خانگی شما درخارج از منزل مدفوع می کند، مدفوع  ها را  مرتبا بردارید اجازه ندهید که بچه ها در آن منطقه بازی کنند.
اجازه ندهید حیوانات خانگی در مناطقی که مواد غذا تهیه شده یا به کار گرفته شده باشند و حمام حیوان خانگی یا تمیز کردن آکواریوم خود را در سینک آشپزخانه انجام ندهید. حیوان خانگی خود را در خارج از منزل بشورید یا با دامپزشک خود در مورد مراقبت حرفه ای  از حیوان خانگی صحبت کنید.
از حیوانات عجیب و غریب یا آنهایی که به نظر بیمار می رسند اجتناب کنید . هرگز یک حیوان وحشی را به عنوان حیوان خانگی انتخاب نکنید.
بچه ها را با دقت در اطراف حیوانات خانگی در نظر بگیرید. کودکان کوچکتر احتمال دارد عفونت را از حیوانات خانگی دریافت کنند، زیرا آنها روی زمین اطراف حیوانات غلت می خورند، آنها را بوس می کنند یا غذا را با آنها به اشتراک می گذارند یا انگشتان خود را در دهان حیوانات خانگی قرار می دهند و سپس انگشت های کثیف خود را در دهان خود قرار می دهند. همچنین اگر بچه ها از یک باغ وحش، مزرعه یا یک خانه دوست ،جایی که حیوانات وجود دارند بازدید کنند، اطمینان حاصل کنید که اهمیت شستشوی دستهایشان را می دانند.
برای راحتی حیوان خانگی تان و برای ایمنی خانواده شما، مشکلات کک و تیفوس را  در حیوانتان کنترل نمایید. کک ها و کنه ها می توانند بیماری هایی را که ممکن است به راحتی به بچه ها منتقل شوند حمل کنند. داروهای خوراکی و موضعی برای کنترل کک و کنه موجود هستند. از استفاده قلاده های ضد کنه به دلیل اینکه بچه ها می توانند به آنها دسترسی داشته باشند و از مواد شیمیایی موجود در آنها مریض شوند، اجتناب نمایید. حیوان خانگی خود را به طور مرتب برای کک ها و کنه ها چک کنید، و نیز گازها و خراش ها که ممکن است آنها را بیشتر برای عفونت مستعد کنند را بررسی کنید. قلاده حیوان خانگی خود را در هنگام خروج از منزل نگه دارید وآن را ازحیواناتی که به نظر بیمار می رسند و یا شاید واکسینه نشده باشند دور نگه دارید.
و، در نهایت، حیوان خانگی خود را عقیم کنید. عقیم کردن واخته کردن ممکن است تماس حیوان خانگی تان را با سایر حیواناتی که ممکن است آلوده باشند، کاهش دهد، به خصوص اگر حیوان خانگی شما خارج از منزل باشد.

دیدگاه کاربران

تعداد کل: 0  -  فعال: 0  -  غیر فعال: 0

فیلم آموزش سگ
آموزش سگ نگهبان فیروزبخت
محل تبلیغ شما

عضویت در خبرنامه

جهت اطلاع از آخرین مقالات و پیشهادات ویژه پتیران، در خبرنامه عضو شوید